ATEX Sertifikası, patlayıcı atmosferlerde kullanılan ekipmanların güvenlik standartlarına uygun olduğunu gösteren bir belgedir.
Patlayıcı atmosferler; yanıcı gaz, buhar, duman, toz veya liflerin hava karışımıyla meydana geldiği ortamlardır. Patlayıcı ortamlar anlamına gelen ATEX, Fransızca “ATmosphéres EXplosives” teriminin ilk hecelerinden türetilmiştir.
ATEX Sertifikası başvurusu yapmak, maliyet ve süreç hakkında bilgi almak için hemen +90 538 414 90 35 Certicore Uzman Hattı üzerinden iletişime geçin.
ATEX Direktifi, Tehlikeli Maddeler ve Patlayıcı Ortamlar Yönetmeliği (DSEAR) aracılığıyla etkin bir şekilde uygulanır. Bu, tehlikeli bölgelerin sınıflandırılmasını ve bu bölgelerde kullanılan ekipman ve koruyucu sistemler için belirli kriterleri içerir.
Bu direktif, patlayıcı ortamlarda kullanılan ekipman ve koruyucu sistemlerin tasarımı, yapımı ve test edilmesine dair kesin özellikleri belirtir. Ayrıca, ekipmanın sertifikasyonu ve işletiminde yer alan personelin gerekli eğitimi için bir çerçeve oluşturur. Bu, potansiyel patlamalara karşı güvenlik standartlarının sürdürülmesi için, sağlam bir altyapı sağlar.
Benzer diğer standartlar gibi ATEX de öncelikle insan sağlığını ve güvenliğini korumayı amaçlar ve iki ayrı direktiften oluşur:
- İş yeri koşullarını tanımlayan tesis sahipleri ve işverenler için olan 1999/92/EC veya ATEX 137’nin revize edilmiş hâli ATEX 153 Direktifi,
- Ekipman ve koruyucu sistem üreticileri için tasarlanmış olan 2014/34/EU veya ATEX 95’in revize edilmiş hâli ATEX 114 Direktifi.
1. 1999/92/EC-ATEX 153 Direktifi
ATEX 153 ya da İş yeri Direktifi olarak da bilinen bu yönerge, potansiyel risk altında olan çalışanların, patlayıcı ortamlardan kaynaklanabilecek tehlikelerden korunmasını sağlamak için, gerekli temel koşulları belirler.
Tesis sahibi veya işveren, patlayıcı ortamların olasılığı veya devamlılığına ilişkin riskleri değerlendirmeli ve özellikle elektrostatik boşalma gibi ateşleme/patlama kaynaklarının varlığını göz önünde bulundurmalıdır. Tesislerde kullanılan maddeler, işlemler, prosesler ve bunların olası etkileşimleri öngörülmeli ve patlayıcı ortamlarda bulunan bölgeler belirlenmeli ve riskler bu bölgelere göre sınıflandırılmalıdır. Bu sınıflandırma, patlayıcı ortamlardaki riskleri azaltmayı hedefler ve uygun ekipmanların seçilmesine rehberlik eder. Ayrıca potansiyel olarak patlayıcı bir atmosferin olabileceği alanlar, uygun uyarı simgeleri ile belirtilmelidir.
Bu direktife göre, risk değerlendirmesinin sonuçlarını içeren bir Patlamadan Korunma Dokümanı gerekir ve bu alanda uzmanlaşmış firma personeli veya danışman, risk değerlendirmesini yapmalıdır. Risk değerlendirmesi, patlayıcı ortam alanların sınıflandırılmasını ve oluşturulmasını içerir ve bu süreç, yasal gerekliliklere uygun olarak gerçekleştirilmelidir.
İş sağlığı ve güvenliği gerekliliklerini içeren ATEX direktifi, değişen dinamiklere bağlı olarak belirli zaman aralıklarında güncellenebilir. Bu güncellemeler Türkiye’de Çalışma Bakanlığı tarafından yönetilmektedir ve 30 Nisan 2013 tarihinden beri “Çalışanların Patlayıcı Ortamlardan Korunması”adı altında yürürlüktedir.
Certicore olarak, mevzuat ve standartlardaki güncellemeleri düzenli olarak takip ediyor, sertifikasyon süreçlerini en güncel yöntemlerle yürütüyoruz.
2. 2014/34/EU-ATEX 114 Direktifi
ATEX 2014/34/EU Direktifi, patlamaya dayanıklı elektrikli ve mekanik ekipmanların, bileşenlerin ve koruyucu sistemlerin piyasaya sürülmesine ilişkin esasları ifade eder. Başlangıçta 1 Mart 1996’dan itibaren uygulanan ve gönüllü bir standart olan ATEX, 1 Temmuz 2003’ten sonra, patlayıcı atmosferlerde kullanılacak ürünlerin tamamı için Avrupa Birliği (AB) ülkelerinde zorunlu hale gelmiş ve bu ürünlerin ATEX sembolü taşıması gerekliliği getirilmiştir. Bu ülkelere ihracat yapmak isteyen üreticiler, ürünlerinin ATEX standartlarına uygun olduğunu belgelendirmek zorundadır. Uyumun kanıtlanması için gereksinimler ve prosedürler (uygunluk değerlendirme prosedürleri), ürünün maruz kaldığı riske göre değişir.
2014/34/AB ATEX Direktifi, madencilik ve endüstride, patlamaya karşı korumayı düzenler. Direktif kapsamına giren ekipmanlar ve koruyucu sistemler, temel sağlık ve güvenlik gereksinimlerinin karşılandığını ve ilgili uygunluk değerlendirme prosedürlerinin izlendiğini belirten bir ‘CE’ ve ‘EX’ işareti taşımalı ve EC uygunluk beyanı ile birlikte piyasaya sürülmelidir. Ayrıca, bu ürünler kullanım talimatlarıyla birlikte sunulmalıdır.
ATEX 153 ve ATEX 114 direktifleri, üretim tesislerindeki patlama riskini azaltma ihtiyacıyla ilişkilidir. Patlama Riski Endeksi (Rexplosion), patlama olasılığını (Patlama) etkilenen bölgedeki kişi sayısı (Ec) ile çarparak ölçülür:
Rexplosion=Pexplosion×Ec=PATEX×Pignition×Ec
Patlama olasılığı, patlayıcı ortamın var olma ihtimali (PATEX) ile ateşleme kaynağının var olma olasılığının (Pignition) çarpımıdır.
Tesis sahipleri, patlama riskini en aza indirmek için Patlama Riski Endeksi’ni azaltmak zorundadır. Bunun için tehlikeli yerlerin/alanların tanımlandığı, bölgelerin ATEX 153’e göre sınıflandırıldığı bir süreç izlenmelidir. Ardından, PATEX ve Pignition’ı en aza indirmek için belirli önlemler alınabilir. Bu bulgular Patlamadan Korunma Belgesi’ne kaydedilir. Daha sonra, toz/gazın yanıcılık parametreleri tanımlanır, Zoning ile birleştirilir ve hangi koruyucu ekipmanın gerekli olduğuna karar verilir.
Patlamaları azaltmak için, ATEX 114’e göre sınıflandırılmış koruyucu ekipman kullanılmalıdır. Ekipman türleri Grup I ve Grup II olarak iki gruba ayrılır ve tehlike derecesine göre belirlenir. Grup I, madenlerde kullanılan M1 ve M2 olarak iki kategoriye ayrılırken, Grup II, patlayıcı ortamın bulunma olasılığına göre 1 ile 3 arasındaki kategorilere ayrılır.
Bölgeler belirlendikten ve sınıflandırıldıktan sonra; ekipman, tehlikeli bölgeye, mevcut maddelere, tutuşma sıcaklığına ve kurulum yerinin çevresel özelliklerine göre seçilmeli ve AB Yönetmeliği 2014/34/EU ile uyumlu olmalıdır.
ATEX Sertifikası Gerektiren Ürünler Nelerdir?
ATEX Sertifikası gerektiren ürünler:
- Patlamaya dayanıklı telefonlar ve iletişim cihazları: Bu cihazlar, patlayıcı ortamlarda çalışan işçiler için güvenli bir iletişim aracı olarak kullanılır.
- Patlayıcı ortamlarda kullanılan aydınlatma ekipmanları: Özellikle madenlerde veya kimyasal tesislerde, patlama riski olan bölgelerde kullanılan özel aydınlatma ekipmanları bulunur.
- Koruma sistemleri: Patlama riskine karşı güvenlik sağlayan sistemler. Örneğin; patlama önleyici vanalar veya patlamayı sınırlamak için tasarlanmış sistemler.
- Endüstriyel sensörler ve kontrol cihazları: Patlayıcı ortamlarda kullanılan cihazlar, sürekli olarak tehlike seviyelerini izleyerek ve kontrol ederek güvenliği sağlar.
- İşçi giysileri ve koruyucu ekipmanlar: Patlayıcı ortamlarda çalışan işçiler için özel olarak tasarlanmış giysiler ve kişisel koruyucu ekipmanlar, patlama riskine karşı koruma sağlar.
Bunların dışında; inertleme sistemleri, boya püskürtme kabinleri, gaz türbinleri, buhar türbinleri, benzin pompaları, kablolar, döner mekanik contalar, kovalı elevatörler, forkliftler, taşınabilir basınçlı kabinler, otomatik yağlama sistemleri, elektrikli iz ısıtma sistemleri, Wi-Fi erişim noktaları, uçucu maddeler için buzdolapları ve saklama dolapları örnek verilebilir. Bunlar sadece bazı örneklerdir ve ATEX kapsamına giren ürünler, patlayıcı ortamlarda güvenliği sağlamak için geniş bir yelpazede kullanılır.
ATEX Sertifikası, yalnızca Avrupa Birliği içinde kullanılacak ekipmanlara yöneliktir. Bu sertifikalar düzenli olarak gözden geçirilmeli ve yenilenmelidir. Ekipmanın ATEX Direktifi ile uyumlu olmasını ve onaylanmış bir kuruluş tarafından sertifikalandırılmasını sağlamak üretici veya tedarikçinin sorumluluğundadır.
ATEX Zone Nedir?
ATEX Zone (ATEX Bölgesi), patlayıcı gazlar, buharlar, tozlar veya toz partiküllerinin bulunması nedeniyle patlama riski taşıyan bölgeleri belirlemek için kullanılan bir sınıflandırma sistemini ifade eder. ATEX Direktifi, daha sonra bu belirlenen bölgelerde güvenli bir şekilde kullanılabilecek ekipmanların sınıflandırmasını belirler.
ATEX Zone nedir?
Genellikle, patlayıcı maddelerin riski veya yoğunluğu ne kadar yüksekse, elektrikli veya mekanik ekipmanlar için güvenlik gereksinimleri o kadar katı olur.
ATEX sınıflandırmasındaki temel hususlar, patlayıcı bir atmosferle ilişkilendirilen risk, ekipmanın sıcaklık sınıflandırması ve mevcut maddelerin özelliğidir.
Bu bölgelerde kullanılan herhangi bir ekipman, ATEX Direktifi’ne uygunluğunu belgeleyen bir sertifikaya sahip olmalı ve ekipmanı kullanacak olan kişiler, güvenli kullanımını sağlamak için eğitim almalıdır.
Patlayıcı Ortamların Sınıflandırması
Potansiyel patlayıcı ortamlar, tehlikeli maddelerin gaz veya toz halinde oluşabileceği alanlardır. Bu bölgeler, patlayıcı maddelerin ne kadar sık ve ne kadar süreyle var olduğuna bağlı olarak belirlenir ve aşağıdaki şekilde sınıflandırılır:
1. Gazlı Ortamların Bölgelere Göre Sınıflandırılması
- Zone 0: Gaz, buhar veya sis halindeki patlayıcı maddelerin sürekli veya uzun süreli olarak hava ile karıştığı yerlerdir.
- Zone 1: Gaz, buhar veya sis halindeki patlayıcı maddelerin normal çalışma koşullarında ara sıra meydana gelebileceği yerlerdir.
- Zone 2: Normal çalışma koşullarında gaz, buhar ve sis halindeki parlayıcı maddelerin hava ile karışmasının beklenmediği veya beklense bile patlayıcı ortamın çok kısa süreli olduğu yerlerdir.
Gazlı Ortamların Bölgelere Göre Sınıflandırılması – ATEX
2. Tozlu Ortamların Bölgelere Göre Sınıflandırılması
- Zone 20: Havada bulut halinde bulunan yanıcı tozların, sürekli veya uzun süreli bulunduğu, sık sık patlayıcı ortamın oluşabileceği yerlerdir.
- Zone 21: Normal çalışma koşullarında havada bulut halinde bulunan yanıcı tozların, ara sıra patlayıcı ortam oluşturabileceği yerlerdir.
- Zone 22: Normal çalışma koşullarında havada bulut halindeki yanıcı tozların, patlayıcı ortam oluşturma ihtimalinin düşük olduğu veya oluşsa bile bu ortamın çok kısa bir süre için geçerli olduğu yerlerdir.
Tozlu Ortamların Bölgelere Göre Sınıflandırılması – ATEX
| ZONE (Bölge) | Patlayıcı Ortamın Ortaya Çıkma İhtimali | Patlayıcı Ortamın Devamlılığı | Sertifikasyon Talimatı (ATEX) | 94/9/EC Ekipman Kategorisi |
| Zone 0/20 | Sürekli | Uzun süreli, sık sık | Evet | Kategori 1 |
| Zone 1/21 | Ara sıra | Normal çalışma şartları | Evet | Kategori 2 |
| Zone 2/22 | Düşük ihtimal | Çok kısa süreler | Evet | Kategori 3 |
Patlayıcı ortamların devam etme süreleri göz önüne alınarak çeşitli bölgeler belirlenmiştir. Bu bölgeler şu şekilde tanımlanabilir:
- Patlamaya sebep olabilecek oluşumlar,
- Elektriksel patlama kaynakları,
- Kıvılcım veya ark oluşumu,
- Kompenzasyon akımı,
- Bobinlerin sıcak yüzeyleri,
- Mekanik patlama oluşumu,
- Sürtünme veya sıkışma kaynaklı sıcak yüzeyler,
- Adiabatik ısınma,
- Mekanik kıvılcım oluşumu,
- Patlamaya sebep olabilecek diğer kaynaklar,
- Açık ateş veya alev. Örneğin; kaynak ekipmanları, sigara içilmesi,
- Sıcak yüzeyler. Örneğin; frenler,
- Kendinden yanmalı (yanıcı) reaksiyon, ekzotermal reaksiyon,
- Yanıcı malzemeler,
- Ultrason,
- Işıkla sonucu sıcaklık artışı,
- Elektrostatik boşalma,
Bu sınıflandırma, patlayıcı ortam potansiyelini ve olası tehlike kaynaklarını belirlemekte önemli bir rol oynar. Güvenliği sağlamak için, bu alanlarda kullanılacak ekipmanın ATEX standartlarına uygun olması gereklidir.
94/9/AT ATEX Direktifi Kapsamında Ekipmanların Gruplandırılması
GRUP I: Madencilik sektöründe kullanılan ekipmanları kapsar.
Kategori M1: “0” ve “20” bölgeleri için yüksek koruma sağlar, kendinden emniyetli ürünlerdir.
Kategori M2: Patlayıcı bir ortam algılandığında cihaz elektriği keser.
GRUP I.
| Kategori M 1 | Kategori M 2 | |
| Madenler | Patlayıcı bir ortamda ekipman çalışmasını sürdürebilir. [ I M 1] | Patlayıcı bir ortam oluştuğunda ekipman enerjiyi keser ve çalışmayı durdurur. [ I M 2] |
GRUP II: Madencilik dışındaki endüstriyel alanları kapsar.
G: Gaz ortamını, D: Toz ortamını belirtir.
Kategori 1: “0” ve “20” bölgeleri için yüksek koruma sağlar, kendinden emniyetli ürünlerdir.
Kategori 2: Normal çalışma ve arıza durumlarında tehlike oluşturmayan cihazları kapsar. “1” ve “21” bölgelerini temsil eder.
Kategori 3: Normal çalışma sırasında ortamı tehlikeye sokmayan cihazları kapsar. “2” ve “22” bölgelerini temsil eder.
GRUP II.
| Yer Üstü | Kategori 1 | Kategori 2 | Kategori 3 |
| Gaz – Ex | II 1 G (Zone 0) | II 2 G (Zone 1) | II 3 G (Zone 2) |
| Toz – Ex | II 1 D (Zone 20) | II 2 D (Zone 21) | II 3 D (Zone 22) |
ATEX Sertifikası’nın Kapsamı
ATEX Sertifikası, patlayıcı ortamlarda bulunan her türlü ekipmanı kapsar. Yönetmelik, özellikle ‘potansiyel patlayıcı’ kavramına odaklanır. Ayrıca, patlayıcı atmosfer dışında kullanılan koruyucu ekipmanlar, kontrol aygıtları ve düzenleyici işlevleri olan cihazlar da bu direktif kapsamındadır.
ATEX sertifikası oldukça geniş bir yelpazeye sahiptir ve yapılan güncellemelerle bu kapsam daha da genişlemektedir. Ancak bazı patlayıcı maddeler, bu kapsamın dışındadır. Örneğin; savaş veya cephane materyalleri, tıbbi cihazlar, taşıma ekipmanları, kişisel donanımlar ve açık denizdeki gemiler direktifin dışında tutulmuştur.
Bu sertifikasyon, mevcut sistemlerin patlamaları önleme ve büyük zararları engelleme kapasitesine sahiptir. Örnek olarak; yangın söndürücü cihazlar, basınçtan koruyan paneller ve kapama valfleri gibi cihazlar bu kategorilere örnek olarak verilebilir.
ATEX Sertifikası Değerlendirme Süreci
ATEX Sertifikası; patlayıcı, parlayıcı ve kolay yanıcı özelliklere sahip ürünlerin güvenli kullanımını sağlar. Bu tür ürünleri üreten işletmeler, ATEX Sertifikası almak ve gerekli denetimleri başarıyla geçmekle yükümlüdür. Değerlendirme sürecinde, teknik dosyanın büyük bir önemi vardır.
ATEX onay süreci, ekipmanın ATEX Direktifi gerekliliklerine uygun olarak tasarlandığını, inşa edildiğini ve test edildiğini garantilemek amacıyla gerçekleştirilen bir dizi testi içermektedir. Bu testler genellikle, ATEX Direktifi için uygunluk değerlendirme prosedürlerini yürütmek üzere AB tarafından yetkilendirilmiş bir kuruluş olan onaylanmış bir kuruluş tarafından gerçekleştirilir.
Değerlendirme süreci, diğer mevzuatlarla karşılaştırıldığında daha uzun sürebilir. Yapılan ziyaretlerde ve rutin denetimlerde genel olarak şu kriterlere odaklanılır:
- Personel dışındaki giriş-çıkış kontrolleri,
- Şahsi personel koruyucu ekipmanlarının durumu,
- Mekanik ekipmanların uyumu,
- Üretim atıklarının takibi,
- Riskli bölgelerde nem, ısı ve havalandırma kontrolü,
- Onarım veya bakım ekipmanlarının uygunluğu,
- Yangın ve benzeri durumlar için personelin eğitim durumu,
- İşletmenin, yangın ve benzeri riskli durumlara karşı aldığı hazırlıklar,
- Patlayıcı maddelerin temizlenmiş olması,
- Kritik bölgelerdeki materyallerin bulundurulması.
Ekipmanın test edilip, ATEX Direktifi ile uyumlu olduğu tespit edildikten sonra, ekipmana ATEX Sertifikası verilir. Bu sertifika, ekipmanın potansiyel olarak patlayıcı ortamlarda güvenli bir şekilde kullanımına onay veren resmi bir belgedir. Genellikle; ekipmanın tipi, modeli ve seri numarası gibi ayrıntıların yanı sıra, onaylandığı bölgeyi de içerir.
ATEX, uluslararası düzeyde tanınan bir sertifikadır ve bu ürünlerin üzerine CE işaretinin eklenmesi, evrensel bir referans olarak kabul edilir. CE işareti, ürünlerin tozlu veya gazlı ortamlarda nasıl kullanılması gerektiği, elektrikli olup olmadığı ve ne tür koruma özelliklerine sahip olduğu gibi bilgileri içerir. Ayrıca, ortam sıcaklık değeri, izin verilen yüzey sıcaklık değerleri ve IP koruma derecesi gibi bilgiler de belirtilmelidir.
İşletmelerin, mevzuatın güncel versiyonunda belirtilen kriterlere tam uyum sağlaması gerekmektedir. Aksi takdirde, zaman ve maliyet kayıplarına neden olabilir ve özel durumlarda yaptırımlar uygulanabilir.
ATEX Sertifikası, işletmeler için kritik öneme sahip bir güvenlik belgesidir ve doğru bir şekilde alınması uzmanlık gerektirir. Certicore olarak, ATEX Sertifikası almak isteyen işletmelere profesyonel destek sunuyor; alanında uzman ve deneyimli ekibimizle süreci titizlikle yönetiyoruz.
ATEX Sertifikası Profesyonel Bir Yaklaşım Gerektirir
Maliyet
ATEX Sertifikası almanın maliyeti, işletmenizin ihtiyaçlarına, ekipmanınıza ve süreç karmaşıklığına bağlı olarak değişkenlik gösterir. Biz, sadece bir maliyet sunmak yerine, size en uygun çözümü sunmak için ihtiyaçlarınızı detaylı bir şekilde değerlendiriyoruz.
Profesyonellik
Uzman kadromuz ve sektördeki güçlü bilgi birikimimizle ATEX Sertifikası almanız için en doğru süreci belirler ve uygularız. Her adımı dikkatle planlayarak, işletmenizin ve personelinizin güvenliğini en üst düzeye çıkarmak için kararlılıkla çalışırız.
Belge Teslim Süresi
ATEX Sertifikası alma süreci detaylı ve titiz bir değerlendirme gerektirir. Bu nedenle, işlemlerin hızlı bir şekilde tamamlanması mümkün değildir. Güvenlik ve uyumluluk için harcayacağınız zaman, işletmenizin geleceğini güvence altına almak anlamına gelir.
Sıkça Sorulan Sorular
ATEX bölgelerindeki tüm ekipman ve malzemelerin ATEX Sertifikası'na sahip olması gerekir mi?
ATEX Sertifikası gereklilikleri, ekipmanın kategorisine ve belirli bir bölgedeki kullanım amacına bağlıdır. Eğer bir ürün kendi başına kıvılcım veya deşarj oluşturmuyorsa, bir risk olarak değerlendirilemez. Kısacası, bir ürünün ateşleme kaynağı olmadığı durumlarda ATEX sertifikasına sahip olması gerekmez.
Patlayıcı ortamı meydana getiren faktörler nelerdir?
Patlayıcı ortamın gerçekleşmesi için üç temel bileşen bulunur:
- Alevlenebilir Madde – Bu, patlayıcı bir karışım üretmek için yeterli miktarda bulunmalıdır (Örneğin; gaz, buharlar, sis ve tozlar gibi).
- Oksijen – Oksijen, patlayıcı bir ortam oluşturmak için alevlenebilir madde ile yüksek miktarlarda bir araya gelmelidir.
- Ateşleme Kaynağı – Bir kıvılcım veya yüksek sıcaklık bulunmalıdır.
Elektriksiz ekipmanları patlayıcı ortamlarda kullanmak için sertifikalandırmak gerekir mi?
Eğer elektrik olmayan bir ekipman ateşleme riski taşıyorsa, ATEX Yönetmelikleri’ne uygun olarak sertifikalandırılması gereklidir.
Bu ekipmanlar; motorlar, dişli üniteler, hava tahrikli matkaplar, türbin montajları, valfler ve makaralar gibi ekipmanları içerir.
Bu tür ateşleme riski taşımayan ekipmanlar, EN 80079-36:2016 ve EN 80079-37:2016 standartlarına tabidir. Ciddi sorunlardan kaçınmak için, elektrik olmayan ürünleri bu standartlara uygun şekilde tasarlamak önerilir.
Patlayıcı ortam örnekleri
Gaz, sis ve buhar gibi potansiyel patlayıcı ortamlar, çeşitli endüstriyel tesislerde meydana gelebilir. İşte bu tür ortamlara örnek teşkil eden başlıca yerler:
- Kimyasal Fabrikalar: Kimyasal üretim tesisleri, çeşitli gaz ve buharların bulunduğu potansiyel patlayıcı ortamlara sahip olabilir.
- Tank Kurulumları: Depolama tanklarının bulunduğu alanlar, gaz ve buharların bir araya gelebileceği potansiyel riskli bölgelerdir.
- Rafineriler: Petrol ve petrokimya endüstrisindeki rafineri tesisleri, patlayıcı atmosferlerin oluşabileceği yerlerden biridir.
- Atık Arıtma Tesisleri: Atık işleme tesisleri, çeşitli gazların ve kimyasalların bulunabileceği potansiyel riskli bölgelerdir.
- Hava Limanları: Uçak yakıtı ve diğer kimyasalların kullanıldığı bölgeler, patlayıcı atmosferlere sahip olabilir.
- Güç İstasyonları: Enerji üretim tesisleri, gaz ve buhar içeren ortamların bulunduğu bölgeleri içerir.
- Boya Fabrikaları: Kimyasal içerikli boyaların üretildiği tesisler, potansiyel patlayıcı gazların bulunabileceği bölgelerdir.
- Boya Atölyeleri: Boya uygulamalarının yapıldığı atölyeler, patlayıcı ortamlara sahip olabilir.
- Liman Tesisleri ve Havaalanlarının Bazı Bölümleri: Limanlar ve havaalanlarındaki belirli bölgelerde, yakıt ve kimyasal depolama alanları potansiyel risk içerebilir.
Bu bölgelerdeki patlayıcı ortamlara karşı alınacak güvenlik önlemleri, endüstri standartlarına ve yerel düzenlemelere uygun olmalıdır.
Patlayıcı Ortam Kaynaklı Risk Değerlendirmesi hangi hususları içermelidir?
- Patlayıcı Ortam Oluşma İhtimali ve Süresi: Patlayıcı ortamın oluşma olasılığı ve bu ortamın ne kadar süreyle devam edebileceği dikkate alınmalıdır.
- Tutuşturucu Kaynakların Varlığı: Statik elektrik gibi tutuşturucu kaynakların mevcudiyeti ve bunların aktif hale gelebilme olasılıkları göz önünde bulundurulmalıdır.
- İşyerindeki Tesis, Kullanılan Maddeler ve Prosesler: İşyerinde bulunan tesisler, kullanılan maddeler ve prosesler ile bunların muhtemel etkileşimleri, detaylı bir şekilde analiz edilmelidir.
- Patlama Etkisinin Büyüklüğü: Olası bir patlamanın meydana gelmesi durumunda ortaya çıkacak etkinin büyüklüğü değerlendirilmelidir.
Bu değerlendirmeler, işyerindeki potansiyel riskleri belirlemek ve alınacak önlemleri planlamak adına önemlidir. Güvenlik standartlarına uygunluğun sağlanması, çalışanların ve iş yerinin güvenliğini temin etmek adına kritik bir rol oynar.
ATEX 114 Uyumlu Ürünler'de bulunması gereken bilgiler ve talimatlar nelerdir?
ATEX 95 standartlarına uygun ürünlerde bulunması gereken bilgiler ve talimatlar, güvenlik ve uygun kullanım açısından kritik öneme sahiptir. Bu bilgiler aşağıdaki şekilde sıralanabilir:
- Güvenlik Talimatı: Ürünle ilgili güvenlik kurallarını içeren detaylı bir talimat.
- Montaj Talimatı: Ürünün doğru bir şekilde monte edilmesi için, adım adım bilgiler içeren talimat.
- Kullanma Talimatı: Ürünün güvenli ve etkili bir şekilde nasıl kullanılacağını açıklayan talimat.
- Servis ve Acil Durum Tamirat Bilgisi: Acil durumlarda ve servis gerektiren durumlarda yapılması gereken tamirat bilgileri.
- Tehlikeli Bölgelerin Gösterimi (Gerekliyse): Ürünün kullanılabileceği tehlikeli bölgelerin belirtildiği gösterim.
- Eğitim Talimatnamesi (Gerekliyse): Ürünün güvenli kullanımı için gerekli eğitim talimatları.
- Bölge Güvenliği Bilgileri: Ürünün kullanılacağı bölgedeki güvenlik önlemleri ve seçim kriterleri.
- Elektriksel ve Basınç Bilgileri: Ürünün elektriksel özellikleri, basınç bilgileri, maksimum yüzey sıcaklığı ve diğer limit değerler.
- Özel Kullanım Bilgileri (Gerekliyse): Ürünün özel kullanım durumları ve bu durumlarla ilgili bilgiler.
- Sistem Koruma Araçları (Gerekliyse): Ürünü koruma amacıyla kullanılacak araçlar ve önlemler.
- Çok Dilli Kullanma Talimatları: Ürünün satıldığı bölgedeki dillerde kullanma talimatları.
- Çizim ve Diyagramlar: Güvenlik, montaj, kontrol ve tamir süreçlerini açıklayan çizim ve diyagramlar.
- Güvenlik Uyarıları: Ürünün güvenliği için alınması gereken önlemleri içeren uyarılar, literatürde belirtilen güvenlik standartlarına uygun olmalıdır.
